BS Leiden VSE 1 vs. Westland Stars VSE 1 – DE wedstrijd van het weekend

Coachen….het mooiste wat er is

Zaterdag middag 13 uur was het, na een maand wachten, weer tijd voor een wedstrijd. In de wandelgangen gehoord dat Westland Stars onder de indruk was van ons. Ze gingen er alles aan doen om ons te verslaan. Een status die je krijgt als je ongeslagen bovenaan staat. Typisch, maar bring it on.

Westland kwam met een jong en breed team naar Leiden. Wij waren er klaar voor. Na de tip off begon de wedstrijd van beide kanten onrustig. Wat miste we? Wedstijdritme. Er hing veel spanning in de zaal. Steeds meer toeschouwers en strijd. Na een TDT sessie de week er voor over hoe je een zone aanvalt was het snel duidelijk dat Westland niet actief wilde verdedigen en voor een zone koos. De zone stond echter helemaal niet slecht met lange en ietwat onsportieve dames in het midden. Laag waren ze ook lang en flexibel. Lastig om door te komen. Tactische aanpassingen hielpen maar een beetje.

Het eerste en tweede kwart kende geen duidelijke winnaar. Het ging gelijk op met veel geklaag en geduw. Helaas was het echte basketbal even ver te zoeken. De tussenstand aan het einde van het tweede kwart was 31 – 30. Esmee was op schot, Lisa was dreigend van de elbow en Claudia ging goed naar binnen. Yvette, Kim, Kee en Maud stonden als beesten te verdedigen en maakte het elke tegenstander moeilijk. Ruby en Emilie bumpte er op los. Laten we niet de actie van Vera vergeten waarbij de dame van Westland nog steeds in het bos aan zoeken is naar haar. Fantastisch.

In het derde kwart werd het lastiger. Er was meer strijd, spanning en het liep niet zoals we wilden. De snelheid was er niet en de koppen gingen een beetje hangen. Een time-out genomen om weer alle neuzen dezelfde kant op te krijgen. Als coach moet je altijd vertrouwen hebben in je team ongeacht wat dan ook. Goede en slechte tijden.

Maar toen…..een harde gil vanaf de vrijeworplijn….. daar lag Kee, onze rots, op de vloer met een dikke blessure aan haar enkel. Strompelend het veld af. Out of the game en wel meer. Het team geschrokken. Time-out.  Einde derde Stand 35 – 39.

Het laatste kwart: waanzinnig, passie, strijd en karakter. Er werd weinig gescoord. Lisa hield ons in de game met haar vlijmscherpe schoten. Esmee knalde er nog een paar in en Maud was overal aanwezig. Kim, moe, maar gedreven, verdedigde als een beest. Captain Claudia hield iedereen scherp. De rest van het team hardwerkend voor elkaar.

De laatste minuut

Stand 42 – 45. Westland Stars waren er van overtuigd dat ze gingen winnen. Ik niet, maar ik zag mijn team vechten met zichzelf. Het ging niet meer en de batterij leek op. Inmiddels was de zaal goed gevuld met toeschouwers en de volgende teams. Er ontstond een geweldige en gespannen sfeer. De lucht was ijdel en drukkend. Crunch time! Laatste time-out.
Tijdens de time-out namen Claudia en ik de beslissing. Een drietje moest. De bal uitnemen en vanuit een screen moest het schot komen. De spanning was enorm. Niemand zat meer en het zweet stond op mijn voorhoofd. 12 seconden te gaan.

De driepunter

De bal werd afgegeven door de goed fluitende scheidsrechters. Claudia kreeg de bal en gaf de bal direct aan Maud. Een momentopname die ik nooit zal vergeten. Claudia zet een wereld screen op twee speelsters van Westland Stars. Maud zet, een goede halve meter achter de driepuntlijn, haar schot in. De bal is los, de zaal stil, iedereen kijkt met open mond naar de bal. En……BOEM! Via het bord raak!  9 seconden te gaan. Westland neemt uit. Stand 45 – 45.

Controversie

Hun aanval gaat snel naar voren. Onder het bord een duel. Ineens klinken er twee fluiten. De teams staan stil op het veld. Een scheids fluit voor lopen, maar de andere voor een fout. De dames schreeuwen het uit van de spanning. Welke call wint? Overleg, onduidelijkheid, spanning. De call kwam keihard binnen. De scheidrechter van wie het vak was nam de eindbeslissing. Twee maal en de vijfde fout voor Lisa. Kapot was ze er van. Met haar koppie naar beneden ging ze op de bank zitten. Wat een emotie en passie zit er in haar. Een echte strijder.

De twee maal

De dames in het veld waren zichtbaar aangeslagen door het arbitraire duo. De eerst vrijeworp: raak: 45- 46. De toeschouwers in rep in roer. Als de tweede raak ging werd het wel heel moeilijk. Het schot: mis! De rebound voor Leiden. Kim greep de bal alsof het laatste ooit zou zijn. 5.7 seconden te gaan.

Het moment

Kim paste de bal snel naar een schreeuwende Claudia. De bal kwam aan. Claudia, altijd de leider, keek naar voren en zag een redelijk openstaande Maud. De bal vlog naar haar toe en kwam net op tijd aan. Maud, altijd naar voren kijkend, besloot in 0.1 seconde om 1 tegen 1 naar binnen te gaan. Ze werd echter naar de rechterkant van de bucket gestuurd. Met nog 1 seconden op de klok besloot Maud haar actie in te zetten. De tijd leek wel stil te staan. Maud sprong met een verdediger vol voor haar. Op het laatste moment laat ze de bal los. Split second decision. Ze kijkt nog snel naar de basket en laat de bal gaan. Dat moment is niet te beschrijven. Ik kijk een soort van verdoofd naar de bal. De zaal stil en iedereen stond. De bal vliegt op haar doel af. In mijn ooghoek zie ik Westland Stars de overwinning al half vieren. De bal daalt en dan gaat de buzzer. De wedstrijd is voorbij en de bal daalt nog meer….Iedereen kijkt naar de rim. Dan het moment……SWISH! RAAK! Nothing but net! Winst 47 – 46.

Ontlading

Wat een ontlading! De speelsters van Leiden springen elkaar in de armen en Maud werd wel 100 keer geknuffeld en vijf seconden. Lisa, die dacht debet te zijn aan het eerste verlies, sprong van vreugde in mijn armen. Captain Claudia kon het niet geloven en bedankte iedereen voor hun inzet. Kee, die tegen een ezel aanzat en niet meer kon staan, stak beide handen in de lucht. Wat een schot en wat een wedstrijd!

Dankbaar

Ik wil al mijn meiden bedanken voor inzet, mentaliteit en geloof ik elkaar. Jullie zijn echt geweldig en wat een team spirit. Als coach ben je zo goed als je spelers. Trots op jullie. Alle toeschouwers bedankt voor alle steun en passie. De TC bedankt voor het alert maken op een zone defense.

Op naar de volgende!

 

Dit bericht is geplaatst in Website, Wedstrijdverslag met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie