JBCRedeOss Leiden heeft een leuk nasitoernooi!

8bf92b1e-c474-45a8-b496-444455da11d5

2d41d1dd-b421-4d7b-b8d1-a4c8316e1528

Ik heb de foto van Oma maar achterwege gelaten…

Hier een stukje van één van onze Basketbalvrienden van RedeOss voor onze site:
Zaterdag (vorige week, sorry daarvoor! EP)was het Nasi-toernooi bij JBC-Noorderhaven. Het was niet gelukt om ons als team op te geven, maar toch zijn er drie van ons naar toe gegaan. De opzet van het toernooi was veranderd ten opzichte van vorige versies. Het belangrijkste is natuurlijk gelijk gebleven: ter afsluiting lekker met z’n allen aan de nasi! Maar in plaats van een echte competitie met winnaars, verliezers en een prijsuitreiking was het gewoon lekker tegen elkaar basketballen. De teams waren verdeeld over twee poules: een “actieve” en een “recreatieve” poule. De actieve poule is bedoeld voor de teams met meer ervaren spelers en die in het seizoen al meedoen met de competitie. De recreatieve poule was bedoeld voor teams met spelers die (nog) niet in de reguliere competitie meedoen, voor spelers die lekker een keertje willen meedoen en voor spelers die in de gewone competitie niet veel aan bod komen. De wedstrijden waren in beide poules 22 minuten doorlopende tijd met een paar minuten wissel-tijd tussen de wedstrijden, dus het liep continu lekker door.
BS Leiden had zich met 2 teams ingeschreven en zat wat krap in spelers, dus dat was een mooie kans voor Benny, Mario en mij om aan te haken. Ook Maaike en Daan van JBC deden met ons mee. Daarmee vormden Benny, Mario, Ewout, Paul, Romano en Hidde onder leiding van Martin team BS Leiden 1 in de actieve poule en Yvonne, Roland, Suus, Daan, Maaike en ik onder leiding van Richard team BS Leiden 2 in de recreatieve poule.
Het was een heerlijke dag basketballen, waarbij duidelijk te merken was dat de actieve poule echt wel een stukje competitiever was dan de recreatieve poule. En in de actieve poule was er dus ook veel meer wil om ook echt te winnen, terwijl op het andere veld er nauwelijks naar het scorebord gekeken werd. 😉
Het winnen ging team 1 niet makkelijk af. Ze moesten erg aan elkaar wennen en Paul en Ewout (was Hidde, red ) waren niet fit, dus zeker de eerste paar wedstrijden lukte het niet de winst binnen te halen. Verderop in de dag begon iedereen aan elkaar te wennen, lukte de plays beter en Paul en Ewout(Hidde) gingen zich wat beter voelen, dus toen werd er meer gewonnen. Ze hebben een rits leuke wedstrijden tegen een leuke mix van tegenstanders kunnen spelen.
Team 2 heeft uiteindelijk maar één wedstrijd kunnen winnen. De eerste wedstrijden waren leuk en we bleven steeds dichtbij de tegenstander, maar winnen zat er niet in. Ook daar moesten we allemaal erg wennen aan posities binnen het team die we binnen ons eigen team niet bekleden. Voor Suus waren het haar eerste wedstrijden, maar ze deed het lekker en het was te merken dat je gedurende dag beter werd! Ook Maaike had dit seizoen nauwelijks gespeeld door teveel pijn, dus haar lange speelervaring (ze speelt al 15 jaar!!) kwam niet helemaal lekker uit de verf, maar zij heeft gedurende dag lekker gespeeld en een paar keer gescoord (waaronder tegen JBC met als gevolg een gemengde reactie van JBC 😆). Yvonne (Oma…) bleef zoals altijd gewoon gestaag door gaan en keihard werken. Ook zij heeft   gescoord en het is heerlijk om met haar te spelen. OK, ze is niet de snelste, maar ze is er gewoon altijd, in de verdediging en in de aanval en dat is belangrijker dan al het andere! Daan moest ook heel erg wennen aan dit team. Regelmatig was hij onderweg om een break te rijden, maar dan verknalde Roland of ik de pass of kreeg hij de bal wel, maar op zo’n manier dat een mooie lay-up rijden er niet in zat. Ook lukte het ons niet om mooie screens voor hem te zetten, dus zijn afstandsschoten waren ook niet altijd succes. Roland was absolute topscoorder van ons, als het ons lukte hem inside te krijgen dan was het vaak raak. Maar dat inside krijgen lukte niet altijd, dus dan maar vragen op afstandsschoten van hem! En dat vond Roland alleen maar leuk, want tijdens de competitie “mag” hij die niet nemen, want dat past niet in het gewone spel van zijn team en hij is als center inside nodig. Roland heeft zelfs een paar drietjes kunnen maken! Ik kreeg (lees: nam…..) de leiding in het veld, maar daarmee had ik zo m’n handen vol dat van mijn spel (voorzover dat bestaat….) niet veel terecht kwam. Ook was ik soms zo druk bezig aan de ene kant van de aanval dat ik mistte dat er aan de andere kant een kans ontstond en ik de bal die kant op had moeten passen. Maar Richard bleef ons coachen en langzaam maar zeker werden we als team en individuele spelers, dankzij zijn aanwijzingen, steeds beter. Het is belangrijk om als team een vast punt te hebben aan de lijn als ondersteuning. Nu namen we dat vaste punt wel iets te serieus, want we namen gewoon bij elke wedstrijd dezelfde bank in bezit, ongeacht of dat nu de bedoeling was of niet. Bij de wedstrijd tegen DOV 2 (weer een hele leuke pot!) gaf dat wel een interessant beeld tijdens een time-out: beide teams bij dezelfde bank vlak naast elkaar overleggen hoe de volgende aanval gedaan moest worden….. En die time-out was ergens halverwege de wedstrijd, eerder hadden beide teams niets door en ook tijdens de wissels wat het geen probleem dat we gewoon vlak naast de tegenstander stonden. Ook na die time-out was er geen reden voor enig team om naar een “eigen” bank te gaan: het werkte het eerste deel van de wedstrijd, dus “If it ain’t broke, don’t fix it!”. Maar daarnaast werkte al dat coachen van Richard en de laatste wedstrijd ging het heel lekker en we hebben de speeldag afgesloten met een dikke winst (zelfs NUL tegenpunten, dus de verdediging werkte zeker). Nu was dat wel tegen het minst sterke team van de dag (Flevostars: speelt geheel niet in de competitie), maar met een gewonnen wedstrijd in de pocket aan de tafel met nasi aanschuiven geeft een extra goed gevoel!
Het was een hele leuke dag en de gemixte teams maakte het juist extra leuk. Richard en ik hebben met elkaar afgesproken bij volgende vriendschappelijke toernooien contact te houden. Soms is het goed en leuk met je eigen team te gaan en dit soort toernooien te zien als oefenwedstrijden, maar soms is juist het samenspelen met anderen, waar je normaal tegenover staat in de competitie, goed en leuk. Zeker als beide clubs krap zitten om genoeg enthousiastelingen te vinden om ieder een team af te vaardigen naar zo’n toernooi, is samen één team inschrijven DE oplossing!

Basketbal-groetjes,
Martijn Witte

Dit bericht is geplaatst in Toernooi, Wedstrijdverslag. Bookmark de permalink.

Één reactie op JBCRedeOss Leiden heeft een leuk nasitoernooi!

  1. Martin Hooymans schreef:

    Leuk verslag, Martijn!
    En ik kijk er naar uit om nog meer met jullie samen te werken.
    Groetjes,
    Martin

Geef een reactie