Kijken naar 18-2: slecht voor je hart

u18_proef_10309201630082426Net als een week eerder tegen Amstelveen is de start van de wedstrijd tegen Mustangs verre van scherp. Ook nu staan onze mannen na een paar minuten met 0-9 achter. Een drietje van Jeffrey breekt de ban aan onze kant en na een score van ‘lange’ Jasper gooit ook Rick er een bommetje in. De aansluiting is een feit. Sterker nog, na wat scores over en weer en een eerste voorsprong op 18-17, sluiten we het eerste kwart positief af op 20-17.

Het tweede kwart gaat steeds wat op en neer. Telkens als Leiden iets weg kan lopen, laten we met name door minder rebounden Mustangs weer terugkomen. Toch lukt het om de voorsprong mee te nemen de rust in: 41-37.

In het derde kwart weet Leiden de voorsprong nog iets verder uit te bouwen en het wordt een echte wedstrijd. Prachtige fast breaks en goed uitgespeelde aanvallen, met prima easy baskets, worden echter toch ook afgewisseld met nonchalance en concentratieverlies. Door een tierende coach aan Mustangs-kant blijven de tegenstanders er toch ook in geloven. En dat het nog niet is gespeeld voelt iedereen.

Tot het moment dat we in het laatste kwart, met nog een minuut of vijf te spelen, een voorsprong pakken van 7 punten en de tegenstander op de rug ligt. We weten goed uit de press te spelen en bij vlagen laten we echt goed basketbal zien. De buit is binnen. Toch? Maar hoe anders zou dat lopen.

Juist op het moment dat we een gat kunnen slaan van een punt of 13, worden makkelijke aanvallen te moeilijk gemaakt, te gehaast gespeeld en wordt het puntje voor puntje weer spannend. Tot zelfs een voorsprong van nog maar één punt en nog iets minder dan een minuut te gaan. Deze wedstrijd kan opeens weer alle kanten opvallen, of uitmonden in een slopende verlenging. Alle toeschouwers liggen aan het zuurstof als we met nog een paar seconden op de klok drie punten voorsprong pakken. Een laatste aanval van de Mustangs, een wanhoopspoging voor een drietje, GEEN FOUTEN MAKEN OP DE SCHUTTER,  wordt gevolgd door een bevrijdende zoemer. Geen score. Geen fout. De buit is binnen. Maar jongens, wat doen jullie ons aan. Eindstand 72-69.

Op naar Haarlem. We hebben gelukkig een week om weer op adem te komen.

Kiek

Dit bericht is geplaatst in Wedstrijdverslag. Bookmark de permalink.

Geef een reactie