Marijn Ververs geeft U10-2 clinic en goede raad

De trainers van U10-2 kunnen van alles zeggen, maar degenen die natuurlijk écht weten hoe je basketbalt zijn de profspelers van ZZ Leiden. Zoals Marijn Ververs, nummer 5 in ZZ en honderd procent “eigen kweek” van BS Leiden, die ook nog eens bereid was om een clinic te geven tijdens de maandagmiddagtraining van de kinderen op 4 maart in het Houtkwartier. Alle U10-2-spelers, en ook nog een zus, waren erop afgekomen, en stonden te springen om van Ververs te leren wat er te leren viel.

Als een degelijke trainer trakteerde Ververs het hele team eerst op een sessie ballhandling, met een aantal steeds moeilijker wordende dribbeloefeningen. Daarna kwamen het verdedigen aan de beurt, een vaardigheid waarin U10-2 af en toe nog wel wat bij kan leren. De jeugdspelers moesten Ververs verdedigen, die zich overigens wel een beetje in leek te houden.

Volgde een partijtje, waarin een andere (oud)profspeler, assistent-coach en vader Eric-Jan Berendsen bij hoge uitzondering ook het strijdperk betrad. De eindstand is helaas niet genoteerd.

Daarna was het tijd voor vragen. Arda Asi wist de eerste kans te pakken. “Hoe kom je in het ZZ Leiden-team?” Ververs: “Veel trainen, en hard werken, en als je het dan leuk blijft vinden en steeds nieuwe dingen leert, kun je uiteindelijk zo ver komen.” Volgende vraag: Zijn er ook dingen die hij niet zo leuk vindt? “Nou, er zijn ook wel veel dingen die je niet kunt doen”, legde Ververs uit, die er ook nog een studie naast doet. Met het drukke schema van ZZ Leiden is er dan niet veel tijd voor andere zaken.

Robin Leenart wilde weten of alle goede ZZ-spelers een goede band met elkaar hebben. “Natuurlijk moet de sfeer in het team goed zijn als je goed wilt samenspelen, en dat is het ook. Maar je komt niet per se bij iedereen over de vloer”, legde Ververs uit.

De leukste wedstrijd van de afgelopen tijd vond Ververs de match tegen het Deense team Bakken Bears op 23 januari. Omdat ZZ Leiden won met 89-85 natuurlijk, met hard knokken en een tegen de verwachting in. “Maar ook omdat ik daarin zelf best aardig speelde.”

Marijn Ververs bedankt!

Bruno van Wayenburg

Dit bericht is geplaatst in Nieuwsbericht. Bookmark de permalink.

Geef een reactie