Over een scheidsrechter die de regels niet kent

16-3 - 2017Je bent nooit te oud om te leren en na bijna 50 jaar betrokken te zijn geweest bij basketball, had ik als coach zo waar zaterdag een unieke ervaring. Natuurlijk had ik gezien dat de ene scheidsrechter er weinig van begreep en had hem ook maar een enkele keer horen fluiten. Maar zijn verklaring was uniek: “Sorry, coach. Ik begrijp ook niet waarom ze me hier hebben neergezet. Ik ken de regels niet eens…”

Dat laatste was wel duidelijk geworden. Anders vraag je niet aan een coach, waarom er ‘acht seconden’ wordt geroepen in een press-situatie of aan de jury waar die pijl op de tafel voor is… Zijn collega begreep er (gelukkig) iets meer van, maar was duidelijk geboren en getogen in Den Haag.

Daar is niets mis mee, maar als je moet spelen tegen het team van de International School of The Hague (ISH), dat onder Jumpers meedoet aan de competitie, is dat op z’n zachtst gezegd geen voordeel…

U begrijpt het. MU16-3 verloor afgelopen weekeinde van Jumpers 16-2 (ISH dus). Kwam dat dan door de arbitrage? Nou…. een beetje. Maar de mannen moeten ook in de spiegel kijken. Als je een stuk of tien, twaalf vrije lay-ups mist; je te vaak laat vastzetten in een hoek van het veld en te veel slechte (domme is ook een goede omschrijving) passes geeft, dan mag en moet je de schuld ook bij jezelf zoeken.

De eerlijkheid gebiedt ook te zeggen dat we geen man in de ploeg hadden, die een antwoord had op de beste speler van ISH, de Serviër Marko Zivkovic (19 punten). Tegen hem en een paar andere spelers moesten te veel fouten worden gemaakt en met vrije worpen wist Jumpers wel raad.

Ondanks de fouten en de slordigheden bleef de nederlaag binnen de perken: 59-49. Twee van de vier kwarten werden gewonnen, bij de rust was de achterstand te overzien (29-24) en eigenlijk ging het vooral fout in het derde kwart. Dat werd door Leiden verloren met 18-6 en daardoor bedroeg de achterstand met nog één kwart te gaan 17 punten. Er werd gevochten voor wat de ploeg waard was. Dat leverde zeven punten winst op, maar te weinig dus om nog een kans te maken.

MU16-3 is ook na dit verlies nog volop in de race. Als de andere uitslagen ons geen zand in de ogen strooien en we wakker blijven als het moet, zit een kampioenschap er nog in. Dan zal er later in het seizoen thuis gewonnen moeten worden van Jumpers. Daarvan werd al drie keer verloren, maar dat hoeft niets te zeggen. Hoe vaker je verliest, hoe dichterbij de eerste overwinning komt tenslotte…

Jumpers MU16-2 – BS Leiden MU16-3  59-49 (18-11, 11-13, 18-6 en 12-19).
Punten Leiden: Duko 15, Jimi 14, Amara 6, Timber 5, Matthijs 5, Xander 2 en Thijs 2.

Dit bericht is geplaatst in Wedstrijdverslag. Bookmark de permalink.

Geef een reactie