RS-1 voor de 2e keer op rij kampioen van de B-divisie!

Om 8 uur verzamelden de spelers Arie, Ewout, Gert, Hidde, Paul, Riccardo, Richard, Romano, coach Martin en de trouwe chauffeur en supporter Lydia zich bij Sportzalen Houtkwartier. Tim was helaas verhinderd vanwege Anouk. We kwamen lekker op tijd aan, dus we hadden nog tijd voor een bakkie. Om 10:00 begon de eerste wedstrijd, de nummer 1 van de competitie (wij) tegen de nummer 4 (Redeoss).

RS-1 – Redeoss-1: 51-34
Vooraf hadden we ons goed ingeprent dat we niet moesten denken dat we zomaar met de vingers in de neus van Redeoss zouden winnen. Het blijft een geduchte tegenstander, ook al hebben we een keer flink van hen gewonnen. We moeten niet vergeten dat we ook een keer van hen verloren hebben! De tegenstander onderschatten is altijd gevaarlijk en Redeoss is gewoon een ploeg waar je veel aandacht aan moet besteden, anders gaat het mis. Over de hele linie genomen hebben we dat goed gedaan, behalve eventjes in het tweede gedeelte van het eerste kwart.

Aanvankelijk liepen we soepeltjes uit naar 7-0 door scores van Ewout (5 punten) en Arie (2). De opdracht was om vooral Bennie het schieten te beletten en verder de bucket goed dicht te houden. Tot en met de 5e minuut ging dat goed. Maar toen verslapten we een beetje en kregen we net zo makkelijk een 0-7 run terug om onze oren! In de 8e minuut stond het dus zomaar gelijk. Een score van Romano en de eerste van Bennie bepaalden de gelijke stand aan het eind van het eerste kwart: 9-9

In het tweede kwart werd de verdediging strak aangetrokken. Aanvallend gingen er veel ballen mis, maar zolang je de tegenstander verhindert te scoren en zelf zo nu en dan een balletje door het ringetje krijgt, is dat niet erg. Gestaag liepen we in 5 minuten 12 punten uit door Arie (4), Riccardo, Gert, Richard en Romano (ieder 2 punten). Vervolgens mocht Redeoss weliswaar nog 2 keer scoren, maar de ruststand zag er toch een stuk beter uit dan daarvoor: 21-13 (8 punten voor en uitgelopen, door een perioderesultaat van 12-4).

We hadden de smaak kennelijk goed te pakken, want ook na rust begonnen we weer met een runnetje (11-0) alvorens Redeoss pas in de 7e minuut een keer mocht scoren. We hadden inmiddels ook een full-court press ingezet en -op wat startproblemen na- werd die beter en beter, en had ook steeds meer effect. Als alle 5 de spelers perfect hun opdrachten uitvoeren, dan volgt ofwel 8 seconden ofwel een onderschepping ofwel een noodbal. In alle gevallen hebben wij daarna balbezit en vaak ook nog een fast-break. Gert was helemaal los met 6 punten en verder werden de scores netjes verdeeld over Riccardo, Hidde, Richard en Romano. Arie werd zoveel mogelijk rust gegund, omdat hij de volgende dag met het Nederlands mannenteam naar Polen zou gaan voor een trainings-stage en een toernooi. Maar … het blijkt dat het hem toch niet zo goed ligt om op de bank te zitten, dus we moesten hem met touwen en kettingen aan de kant houden!
Bij zo’n full-court press loop je ook wat risico’s, maar die zijn verhoudingsgewijs niet zo erg, dus we eindigden het derde kwart met een comfortabele 36-19 (17 punten voorsprong, perioderesultaat 15-6, dus weer 9 punten uitgelopen).

Het laatste kwart hielden we Arie zo lang mogelijk aan de kant. Na een score van Hidde misten we 6 vrije worpen op rij (Paul, Hidde en Riccardo), waarna Redeoss een pietsje terug mocht komen, het ging zo’n beetje op en neer, maar het verschil werd nooit kleiner dan 16 punten. Hidde kwam dit kwart in totaal op 6 punten, Ewout 4 en Paul 2. In de laatste twee minuten namen we traditioneel weer de “three-points-time-out”, waarvoor Arie er dan weer even in mocht. En ja hoor, hij flikte het weer eens: inworp van Richard, aanloopje om wat vaart te maken en … DRIE!!! Schitterend!
Redeoss mocht nog een keer scoren en toen was het afgelopen: 51-34 (17 punten verschil, perioderesultaat 15-15).

Twee kwarten gelijk en twee gewonnen. Mooi resultaat, vooral door het geconcentreerde werken en de goede sfeer in het veld. Prachtig om te zien!

Scores:
2017-05-27-RS-1-RedeossDe vrije worpen waren niet groots. Twee uit 10 is wel erg mager. Maar het goede nieuws is weer dat alle spelers hebben gescoord.

Omdat Grasshoppers (3e) op het andere veld ruim van D.O.V. (2e) had gewonnen zou de finale een ouderwetse streekderby worden. Die begon om 14:00.

RS-1 – Grasshoppers-1: 50-27
Als je tegen Grasshoppers goed verdedigt, ben je er feitelijk al. En dat deden we! Dat we slechts traag uitliepen, was te wijten aan het feit dat we zo slecht scoorden, maar zolang de tegenstander door al dat goede verdedigende werk nog veel minder tot scoren komt, maak je het gat toch langzaam maar zeker groter. De opdrachten waren simpel: hou Roy uit de bucket en doe je armen omhoog als iemand (Randy of Hans of Ali) een afstandschot wil nemen. Roy kwam meestal via de flanken en die zaten potdicht en op de kop reed onze kopman op en neer naar Hans als hij de bal had en wilde schieten en weer terug om de verdediging dicht te houden. Simpel maar doeltreffend. Ze kwamen er nauwelijks doorheen en de enkele keer dat het wel lukte, ging de bal niet door het ringetje. Of als Roy er wel doorheen kwam en vrije worpen mee kreeg voor een P, gingen die veelal mis. Zo kwam het dat Grasshoppers pas in de 8e minuut van de 0 af kwam (2 rake vrije worpen), terwijl wij al 8 punten bij elkaar gesprokkeld hadden dankzij Hidde (6) en Arie (2). Ewout en Gert misten ieder 2 vrije worpen en Roy mocht nog een keer scoren, dus het resultaat van de eerste periode was 8-4. Niet veel, maar -gezien het effect dat onze verdediging had- best goed.

Het tweede kwart gingen we gestaag door met stug verdedigen. Het was fantastisch om te zien hoe intensief iedereen werkte, hoe er gecommuniceerd werd, hoe aanvallers overgenomen werden in geval van screens, het draaide als een (keihard werkend) machientje! Nadat we in de eerste minuut allebei gescoord hadden, namen we in de volgende 7 minuten een 8-0 runnetje, wat het verschil op 12 punten bracht. Alles boven de 10 voelt toch wel erg lekker en werkt verlammend op de tegenstander. Die kwam overigens goed terug, maar aan aangezien wij ook lekker door bleven scoren, hielden we het gat op 12 punten. Richard, Paul en Ewout leverden ieder 4 punten af, Riccardo, Gert en Arie ieder 2. Romano zou later nog het score-team compleet maken. Ruststand: 26-14 (12 voor, perioderesultaat 18-10, 8 uitgelopen).

Het was zaak om het koppetje erbij te houden en dat deden we dan ook. We verslapten echt nauwelijks! Grasshoppers mocht dan wel beginnen met een score van Randy (die het Riccardo erg moeilijk maakte), maar Ewout trok het direct weer gelijk. Qua scores hobbelden we een beetje op en neer, waar wij toch net even een puntje meer wisten over te houden. Een tijdje bleef het verschil zo rond de 10-12 punten zweven, waarna we in de 4e-5e minuut een klein sprintje trokken, waardoor het verschil een pietsje groter werd. Grasshoppers is geen tegenstander waar je makkelijk van wint. Je moet er keihard voor werken en dat deden we! Onze schoten gingen nog steeds heel vaak mis, maar zolang we de tegenstander verhinderen om te scoren is dat niet rampzalig. Hidde en Ewout (4) en Riccardo (2) zorgden voor de punten, het complete team zorgde voor het laaghouden van de tegenpunten! Na 3 periodes: 36-21 (15 punten voor, perioderesultaat 10-7, toch weer 3 puntjes verder uitgelopen).

En dan is het een kwestie van volhouden. En wederom: dat deden we dan ook! Het is niet gek dat de tegenstander daar een beetje moedeloos van werd. Er was gewoon geen doorkomen aan. En als je gebruikelijke aanvalspatronen ineens niet blijken te werken, dan verzin je niet 1-2-3 iets anders wat wel werkt. Bij ons begon Hidde met zijn 6e score (12 punten in totaal), gevolgd door Romano, die het achttal volmaakte (iedereen gescoord!). En Gert had het weer op zijn heupen met 6 punten (BOEM!). Met de 2 punten van Arie en Ewout waren het toch weer 5 spelers dit kwart, die voor punten zorgden. De laatste traditionele driepunts-time-out werkte dit keer niet, maar dat gaf niet. Romano meldde nog bij 4 seconden te gaan met 23 punten voorsprong dat er nog van alles kon gebeuren, maar de overwinning kwijt raken? Nee, dat zat er niet meer in!
50-27 (23 punten verschil, perioderesultaat 14-6, nog 8 punten erbij): KAMPIOEN!!!

Scores:
2017-05-27-RS-1-Grasshoppers

De vrije worpen waren wederom niet groots. Nul uit 6 is nog magerder dan die 2/10 van de eerste wedstrijd. Doch ook deze wedstrijd was het goede nieuws dat alle spelers hebben gescoord!

Het bestuur van BS Leiden had weer een afvaardiging gestuurd met BS Leiden kampioenstaart, wat weer erg gewaardeerd werd. Bedankt, Gerda en Jan!

20170527-RollersKampioen-56We moesten nog tot 17:00 wachten voor de prijsuitreiking, doch toen konden we dan de medallies om laten hangen en de bekerts in ontvangst nemen. En toen de ceremonie voorbij was, ging het netje eraf!

Met zijn allen mogen we ontzettend trots zijn op wat we hebben bereikt de afgelopen jaren! Na het opklimmen naar de top van de C zijn we gepromoveerd naar de B, waar we het eerste jaar ook al gelijk in de top eindigden en de volgende twee jaar kampioen werden. Nu nemen we de volgende stap door te verkennen hoe het is om in de A te spelen. We zijn ons er goed van bewust, dat we dan in eerste instantie flink wat partijen zullen verliezen, maar het belangrijkste is, dat we hiervan gaan leren en kijken hoe we ons verder kunnen ontwikkelen. En dat is in lijn met het meerjarenplan, dat we opgesteld hebben.

Maar voorlopig nog even genieten van dit kampioenschap!

Verslag: Martin Hooymans

Over Martin Hooymans

Basketball speelt een grote rol in mijn leven.
Dit bericht is geplaatst in Wedstrijdverslag. Bookmark de permalink.

Geef een reactie